Cuma, Ekim 31, 2014

bundan tam bir sene önce amcası öleli iki hafta olmuş bir kadındım. bir yol ayrımında merdivenlerde oturuyorduk. soğuktu, daha çabuk sarhoş olmak için tuborg kırmızı içmiştik. bir an önce kanıma karışsın beynim uyuşsun istiyordum, ruhum acıyordu. susmak bilmeden konuşan ağızlar arasındaydım. kanayan yerlerim yol ayrımından sızıyordu. babamın telefondaki sesi titriyordu. bir damla bile göz yaşı dökememiştim ve ne yazık ki birileri o ağlamamakların hesabını tutmuştu.

Hiç yorum yok: